Δευτέρα 29 Μαι 2017
Για να μπορείτε να δείτε τα Private Picks Sistimatakias κάντε τώρα ΕΓΓΡΑΦΗ στην ιστοσελίδα μας !
 

Λιμιτάρισμα… ένα καταχρηστικό δικαίωμα τους; (Μέρος I)

Λιμιτάρισμα… ένα καταχρηστικό δικαίωμα τους; (Μέρος I)
«Η σταδιακή μετάβαση από το στάδιο του παίκτη στο στάδιο του επαγγελματία παίκτη προϋποθέτει την μετάβαση από την αμφιβολία στην σιγουριά. Όταν δηλαδή δεν έχει πια κάποιος καμιά αμφιβολία ότι το κάθε bet που παίζει έχει αξία, τότε έχει αφήσει και πια πίσω το στάδιο του απλού παίκτη. Αυτό βέβαια δεν γίνεται μαγικά, από την μια στιγμή στην άλλη. Χρειάζεται εμπειρία, που αποκτιέται μέσα από πολλά πράγματα. Και προπαντός χρειάζεται bets. Ok, καλό είναι να προσπαθούμε να μην παίζουμε ότι να ναι, καλό είναι να περιμένουμε κάτι που είμαστε σίγουροι για την αξία του, αλλά όχι όμως και να φτάνουμε στο αντίθετο άκρο. Έλεγε ο Γιώργος Παρασκευάς, καλό είναι να περιμένεις τρεις ευκαιρίες το χρόνο. Όταν τα έλεγε αυτά όμως ήμασταν στο 2000. Και ο Παρασκευάς μπορούσε να κάνει σε τρία διαφορετικά αγγλικά επίγεια πρακτορεία ακόμα και bets δεκάδων χιλιάδων. Τώρα είμαστε στο 2016 και στο ιντερνετικό στοίχημα. Αν περιμένουμε να παίξουμε 3 φορές το χρόνο τα "ψίχουλα" που μας αφήνουν, δεν κάνουμε τίποτα. Η ζωή θα μας έχει ξεπεράσει περιμένοντας. Οι ευκαιρίες είναι πολλές ακόμα, και κάθε μέρα εμφανίζονται αυτές. Είναι απαραίτητος ο τζίρος για τα καλά κέρδη. Φυσικά όχι βέβαια εις βάρος της αξίας. Όλα τα bets πρέπει να έχουν αξία. Αυτομάτως μετά μπαίνεις στο μάτι. Έρχεται το limit. Αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις. Ωστόσο αυτό είναι και που κάνει τη διαφορά ενός παίκτη από έναν επικίνδυνο παίκτη ή έναν επαγγελματία. Ρωτάτε πολλοί να μάθετε αν κινδυνεύετε με limit κλπ. Όταν μάθετε να κερδίζετε θα έρθουν και τα limits. Τώρα, και να μην φάτε limits, το μόνο που καταφέρνετε είναι να συντηρείτε το πάθος που έχετε για το παιχνίδι και μάλλον και τη χασούρα σας. Τι να τον κάνετε τον λογαριασμό στο όνομα σας αν χάνετε; Για να συνεχίσετε να χάνετε με το όνομα σας; Σταδιακά λοιπόν πρέπει να μάθετε να βρίσκετε τις αξίες και μετά θα μάθετε και να κερδίζετε, έστω και με limits. Εκείνος που έχει μάθει να ανεβαίνει έναν πολύ ψηλό τοίχο χρησιμοποιώντας μια σκάλα, δεν μπορεί να παραπονιέται όταν κάποια στιγμή σπάσει η σκάλα ότι δεν μπορεί πια να ανεβεί τον τοίχο. Λες και στον κόσμο υπάρχει μόνο μια σκάλα!
“ganian”»


Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε το συχνό φαινόμενο του λιμιταρίσματος των online στοιχηματικών λογαριασμών στις διάφορες διαδικτυακές εταιρίες παροχής ενός τέτοιου προϊόντος. Εδώ θέλω να πω ότι στην αρχή είχα σκοπό να παρουσιάσω το όλο θέμα με ένα ιδιαίτερο τρόπο. Ήθελα να προσπαθήσω να τα κάνω όλα να κινούνται γύρω από ένα φανταστικό trader και περιγράφοντας την ρουτίνα της δουλειάς του μέσα στο trading room, την αλληλεπίδραση του με τα πονταρίσματα των παιχτών-πελατών της εταιρίας του, τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις του στα διάφορα πονταρίσματα που είχε μπροστά του, τα πρωτόκολλα που έπρεπε να ακολουθήσει κάθε φορά που βρισκόταν απέναντι σε διάφορες καταστάσεις κ.ο.κ., να παρουσιάσω με φυσικό τρόπο και σε πραγματικές συνθήκες πως φτάνουμε τελικά στα λιμιταρίσματα των λογαριασμών των παιχτών. Αλλά μετά από λίγο διαπίστωσα ότι για να παρουσιάσω με αυτόν τον τρόπο το όλο θέμα θα έπρεπε να ξεφύγω κατά πολύ από τα όρια ενός απλού άρθρου και να άγγιζα αυτά ενός πονήματος. Όταν αναλογίστηκα τον χρόνο που θα έπρεπε να αφιερώσω και και κατ’ επέκταση να κλέψω σε περίοδο ακόμη διακοπών από τους δικούς μου ανθρώπους, το ομολογώ πως έκανα πίσω. Τελικά αποφάσισα να παρουσιάσω αυτό το θέμα και εγώ με έναν πιο συμβατικό τρόπο αλλά όσο μπορούσα όμως το ίδιο ευχάριστα. Σίγουρα πάντως απέφυγα να το παρουσιάσω με τον κοινό και τετριμμένο τρόπο που συναντά κανείς στα διάφορα άρθρα που πραγματεύονται αυτό το θέμα, δηλαδή μέσω ενός κατεβατού των αιτιών που αυτό κάνουν να συμβαίνει και των απαραίτητων ενεργειών από μέρους του παίχτη που μπορούν ίσως να επιβραδύνουν τους ρυθμούς αυτού του φαινομένου.

Επειδή απευθύνομαι σε μια κοινότητα παιχτών του στοιχήματος νομίζω ότι δεν χρειάζεται να αναφέρω τι πράγμα είναι αυτό το περίφημο λιμιτάρισμα. Αλλά ας πάρουμε καλύτερα τα πράγματα από την αρχή…

Ίσως θα πρέπει κάποιος να αναλύσει με οικονομικούς όρους τα διάφορα “business plans” των εταιριών αυτών ώστε να μπορέσει να αρχίσει να καταλαβαίνει ότι από κάποια στιγμή και μετά τους ήταν μονόδρομος να συμπεριφερθούν με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή να αρχίσουν σε ευρεία κλίμακα να περιορίζουν ή να κλείνουν στοιχηματικούς λογαριασμούς παιχτών. Αν εξαιρέσει κανείς τους “ασιάτες” και τα ανταλλακτήρια, άντε και καμιά "αμερικάνικη" offsore στοιχηματική εταιρία με έδρα κάποια χώρα της κεντρικής Αμερικής στις οποίες παίζουν κυρίως οι αμερικάνοι παίχτες και δραστηριοποιούνται σε κάποιες από τις λίγες πολιτείες που επιτρέπουν τον τζόγο στις Η.Π.Α. με πρώτη και καλύτερη αυτή της Νεβάδα και της πολυπληθέστερης πόλη της, της πόλης του Λας Βέγκας, της παγκόσμιας πρωτεύουσας του τζόγου, οι λεγόμενοι softbookies, πραγματικά “ματώνουν” πολύ τα τελευταία χρόνια! Μεγάλες εταιρίες του χώρου παρουσιάζουν αρκετά μεγάλη πτώση του τζίρου τους, μια τάση που εδώ και κάποια χρόνια πηγαίνει να γίνει κάτι μόνιμο! Κολοσσοί στο χώρο, πάντα μιλώντας για softbookies, τους σώζει στην κυριολεξία η διείσδυση τους στις ασιατικές αγορές έτσι ώστε τα έσοδα που έρχονται από εκεί να μπορούν να καλύψουν την όλο και μεγαλύτερη πτώση του τζίρου τους στην Ευρώπη. Αρκετοί οι λόγοι που συμβαίνει κάτι τέτοιο, με την οικονομική κρίση που χτυπά τις δυτικές κοινωνίες τα τελευταία χρόνια (1) και τις προσπάθειες ρύθμισης και κατ’ επέκτασης και της υπερφορολόγησης της αγοράς του online τζόγου από τις κυβερνήσεις των διαφόρων χωρών (2), να έχουν την πιο εξέχουσα θέση. Κρατούμε λοιπόν το γεγονός ότι από την μία οι εταιρίες αυτές έχουν πολύ υψηλά λειτουργικά έξοδα ενώ από την άλλη τα έσοδο τους συρρικνώνονται αισθητά και ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια. Μόνο business plans "επέκτασης" των δραστηριοτήτων τους προς νέες αγορές πολλές από αυτές τις εταιρίες δεν έχουν πια, και γενικά όλες τους πια κρατούν μια "αμυντική" στάση. Και να διευκρινίσω εδώ πέρα ότι κάνω λόγο μόνο για τις μεγάλες εταιρίες του χώρου και όχι για όλες τις εκατοντάδες άλλες με μικρότερο backround όπου εκεί η κατάσταση είναι ακόμη πιο δραματική και η “αρπαχτή” σε πολλές από αυτές ο όρος που τις χαρακτηρίζει. Και πως θα μπορούσε άλλωστε να ήταν αλλιώς με όλες αυτές τις “white label” εταιρίες και όλους αυτούς τους “κλώνους” που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια με όλο και πιο αυξανόμενους ρυθμούς!

Δύο είναι τα μεγάλα γεγονότα που “σημάδεψαν” και άλλαξαν του ρου της ιστορίας. Είναι παραπάνω… αλλά ας επικεντρωθούμε μόνο στα δύο πιο σημαντικά από αυτά. (1) Η εισαγωγή το 2001 στο Ενωμένο Βασίλειο των “Fixed Odds Betting Terminals” στα διάφορα πρακτορεία στοιχηματισμού. Προϊόντων καζίνου και άλλων παιχνιδιών, προϊόντων με μεγάλα ποσοστά κέρδους. Προϊόντων που χωρίς να κάνεις τίποτα, πληρώνοντας μόνο τα έξοδα συντήρησης, κάθεσαι και βγάζεις χρήμα. Χωρίς να σε ενδιαφέρει αν αυτός που παίζει είναι ένας κερδοφόρος επαγγελματίας παίχτης του στοιχήματος, ένας arber, ή ένας late bettor! Όπως ήταν λογικό… οι εταιρίες προσπάθησαν να προσαρμόσουν όσο γινόταν περισσότερο τα ποσοστά κέρδους τους στο αθλητικό στοιχηματισμό με αυτό των FOBT. (2) H εμφάνιση των ανταλλακτηρίων από τη μία και η εξάπλωση των “ασιατών” από την άλλη, όπως επίσης και η δημιουργία των εξειδικευμένων softwares συγκρίσεων αποδόσεων! Αυτό τί προκάλεσε; Την δυνατότητα στον παίχτη να παίζει με πολύ μικρή σχετικά γκανιότα και να τρεηντάρει τα πονταρίσματα του! Πια ένα πλήθος από καλά εκπαιδευμένους arbers - έχοντας στην κατοχή τους όλο και πιο εξειδικευμένα προγράμματα συγκρίσεως αποδόσεων - βρέθηκαν απέναντι τους. Ήταν θέμα χρόνου να αντιδράσουν οι εταιρίες, και η αντίδραση τους ήταν θέμα χρόνου να είναι πολύ μεγάλη. Ειδικά η ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού από arbers με τα συνεχόμενα inbalance (την “διάλυσης” της γκανιότας) που προκαλούν στις διάφορες στοιχηματικές αγορές λόγω του τρόπου παιχνιδιού τους, επιβάλει απίστευτο φόρτο εργασίας πάνω στους traders των εταιριών αυτών και ένα αρκετά δύσκολο έργο να φέρουν εις πέρας ώστε να καταφέρουν σε διάστημα το πολύ λίγων λεπτών να διώξουν από πάνω τους την “υποχρέωση” ή απλά να ισοσκελίσουν “πρασινίζοντας” την συγκεκριμένη αγορά με συνεχόμενες διορθωτικές κινήσεις από μέρους τους έτσι ώστε η αγορά αυτή που χτυπήθηκε από τους arbers, έστω και προσωρινά, να φύγει από τη ζώνη έκθεσης. Τα παραπάνω φαινόμενα - της ύπαρξης δηλαδή του ανταλλακτηρίου και της όλο και πιο αυξανόμενης προσφοράς υπηρεσιών παροχής αθλητικού στοιχήματος από την πλευρά των “ασιατών” - έφερε την εμφάνιση ενός όλου και μεγαλύτερου αριθμού “επαγγελματιών” του στοιχήματος! Πολλές φορές ανάμεσα τους και άτομα που εκπαιδεύτηκαν μέσα στις τάξεις των ίδιων αυτών των εταιριών! Άτομα που δεν παίζουν με βάση τα κριτήρια του μέσου παίχτη αλλά αντιθέτως ακολουθούν πολύπλοκους μαθηματικούς τύπους και εξισώσεις, αποτελέσματα αλγόριθμών και πολύ δυνατών softwares επεξεργασίας στατιστικών μοντέλων για την τοποθέτηση των πονταρισμάτων τους. Mεγάλες εταιρίες είχαν φτάσει τα έσοδα τους από το αθλητικό στοίχημα να καλύπτει με δυσκολία τα τρέχοντα έξοδα τους! Ήταν λογικό να αντιδράσουν και η αντίδραση τους να είναι πολύ μεγάλη. Δεν μπορούσε σε ένα τέτοιο περιβάλλον να επιβιώσει μια στοιχηματική εταιρία. Άλλου είδους παίχτες χρειάζονται για να είναι όσο το δυνατό πιο επικερδής. Πάρτε παράδειγμα από τις διαφημίσεις τους που παίζονται κατά τη διάρκεια των ποδοσφαιρικών αγώνων. Μια παρέα με 20άρηδες που με μια μπύρα στο χέρι “μαλώνει” για τίνος η ομάδα είναι η καλύτερη και για το ποιος θα κερδίσει το στοίχημα υπέρ της νίκης της ομάδας του! Που να θεωρούν αποδοσάρα αυτό που έπαιξαν - άσχετα αν στο ανταλλακτήριο ή στην “Ασία” αυτή ήταν πολύ μεγαλύτερη. Που να μην ξέρουν τι είναι ανταλλακτήριο και τι “Ασία”! Από την στιγμή που έχει γεμίσει ο κόσμος από arbers και από traders (και με αρκετούς από τους τελευταίους να προερχόμενοι από το financial trading και να έχουν εισάγει στο χώρο και πολλές νέες τεχνικές και εργαλεία πρόβλεψης) - άλλωστε και εγώ από αυτούς τους χώρους προέρχομαι - είναι λάθος να συνεχίσει ο παίχτης του στοιχήματος να “κλαίγεται” για κάποιο λιμιτάρισμα ή κλείσιμο λογαριασμού του, να μιλά για την ανηθικότητα των bookies απέναντι του όταν μέσα στις ίδιες τις εκκλησίες μας ένα κέρμα για το κεράκι πας να βάλεις στο παγκάρι και λες από μέσα σου τώρα αυτό σε ποιανού την τσέπη θα πηγαίνει! Δεν μπορεί αυτό να μην γίνεται! Το ποτάμι δεν μπορεί να γυρίσει πίσω! Και εσείς αν ήσασταν στη θέση τους τα ίδια θα κάνατε για να επιβιώσετε! Είτε το δέχεται αυτό κάποιος και επικεντρώνει τις δυνάμεις του για το πως με αυτά τα δεδομένα μπορεί να είναι κερδοφόρος παίχτης είτε καλύτερα να αφιερώσει τον χρόνο και τις ενέργειες του για κάτι άλλο. Άλλωστε πρέπει να σκεφτείτε το εξής απλό, όλοι μας χρειαζόμαστε υγιής και κερδοφόρες στοιχηματικές εταιρίες, γιατί έτσι θα μπορούν να προσφέρουν στον παίχτη περισσότερα προϊόντα και προσφορές (τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο).

Οι στοιχηματικές εταιρίες θα επέμβουν και θα λιμιτάρουν τον στοιχηματικό λογαριασμό κάποιου όταν αυτός ο λογαριασμός θα θεωρηθεί ότι είναι για αυτές επιζήμιος στο παρόν ή πιθανώς στο άμεσο μέλλον! Με λίγα λόγια δεν είναι απαραίτητο να είναι κερδοφόρος ο λογαριασμός σε παροντικό χρόνο που γίνεται ο έλεγχος του! Φτάνει να έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του “εν δυνάμει” κερδοφόρου λογαριασμού. Προσωπικά δεν θα είχα κανένα πρόβλημα μαζί τους αν η δράση τους περιοριζόταν μόνο ενάντια σε όλους αυτούς που προσπαθούν με αθέμιτα μέσα και τρόπους να αποκομίσουν σίγουρο risk free πολλές φορές κέρδος εις βάρος των στοιχηματικών εταιριών. Γιατί κακά τα ψέματα την αυτοκριτική του πρέπει να την κάνει και ο παίχτης του στοιχήματος. Αλλά δεν μπορώ να δικαιολογήσω τις περισσότερες φορές το λιμιτάρισμα λογαριασμών απλά και μόνο γιατί είναι κερδοφόροι! Υπάρχει μια όλο και πιο αυξανόμενη τάση να είναι unfair με κερδοφόρους πελάτες τους που παίζουν ως επί το πλέιστον fair απέναντι τους! Η εποχή του άκρατου υλισμού, των golden boys και των μανατζαρέων! Οι εταιρίες αυτές έχουν μεγαλομετόχους που πιέζουν για όλο και μεγαλύτερο κέρδος. Και τα φαινόμενα που όλο και περισσότερο παρατηρούνται του λιμιταρίσματος κερδοφόρων λογαριασμών παιχτών που παίζουν fair απέναντι τους πρέπει να ενταχθούν μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο! Δεν θα δαιμονοποιήσω κανέναν αλλά θα πω τα πράγματα όπως έχουν! Kαι όπως δίσκασκε και ο Σιντάρτα, η αλήθεια μάλλον συνήθως είναι κάπου στη μέση. Και έτσι είναι λάθος αυτό που γράφεται απερίσκεπτα σε διάφορα άρθρα στο διαδικτύου που πραγματεύονται το συγκεκριμένο θέμα ότι οι bookies μόνο για λόγους υστεροφημίας και αδειοδότησης δεν κλείνουν όλους τους λογαριασμούς των κερδισμένων παιχτών! Η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπουν τους παίχτες του στοιχήματος σαν το αντίπαλο δέος ή τα κοτόπουλα που πρέπει να ξεπουπουλιάσουν! Είναι απλά μαθήματα οικονομικής επιστήμης όλα αυτά. Σε μια σχέση προσφοράς και ζήτησης δεν θα μπορείς να συνεχίσεις να έχεις κέρδος στο μέλλον αν και οι δύο πλευρές δεν μένουν ικανοποιημένες από την “συναλλαγή”. Kαι τα μεγάλα “κεφάλια” των εταιριών αυτών το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Απλά με βάση πολύπλοκα οικονομικά μοντέλα περιορίζουν το κέρδος που προσφέρουν στους πελάτες τους επί του συνόλου αυτών έως εκείνο τον βαθμό που αυτό δεν επηρεάζει την συνέχιση της κερδοφορίας της εταιρίας τους. (Σίγουρα προσπαθούν να μειώσουν το ποσοστό των ενεργών κερδοφόρων παιχτών αλλά από την άλλη είναι λάθος να διαβάζει κανείς ότι μόνο το 1-2% των παιχτών σε βάθος χρόνου παρουσιάζουν κερδοφορία σε αυτές… αυτό ισχύει για επαγγελματίες παίχτες με πολύ μεγάλη κερδοφορία… ακόμη όμως σε γενικές γραμμές παραμένει ένα αρκετά ικανοποιητικό ποσοστό κερδοφόρων παιχτών. Στο χρονικό διάστημα των τελευταίων 2-3 χρόνων μπορεί ακόμη να βρει κάποιος ένα 10%+ των λογαριασμών σε κερδοφορία με ποσοστά κερδοφορίας 5%+ επί του τζίρου... το οποίο σε βάθος δεκαετίας γίνεται αυτό το πάνω κάτω 5% κερφοφόρων παιχτών στο οποίο έχω αναφερθεί και άλλη φορά. Αυτό ως αποκατάσταση της αλήθειας αφού όπως ήδη έχω αναφέρει πρέπει να υπάρχει μια “ισορροπία” ανάμεσα στους συνδιαλεγόμενους.) Και για να πετύχουν κάτι τέτοιο θέτουν μια σειρά από περιορισμούς μέσα από την εφαρμογή διαφόρων πρωτοκόλλων εσωτερικών κανονισμών ακόμη και στους ίδιους τους υπαλλήλους τους στα διάφορα departments της εταιρίας όπως αυτό των traders ή του risk management department. Γιατί δεν ξέρω αν το γνωρίζετε αλλά μεγάλο μέρος του μισθού των ατόμων που δουλεύουν στο trading room ως traders ή risk management προσωπικό ή σε διάφορα άλλα departments της εταιρίας είναι υπό την μορφή κάποιων bonus! Bonus που εξαργυρώνονται μόνο αν επιτευχθούν πρώτα κάποιοι στόχοι “κερδοφορίας”. Πιστέψτε με, αν σε μια εταιρία άφηναν ανεξέλεκτους χωρίς κάποιο έλεγχο από κάποιους εσωτερικούς κανονισμούς τους traders και τα άτομα του risk, αυτοί θεωρητικά για να πετύχουν αυτούς τους στόχους θα μπορούσαν με το πρώτο “λάθος” ποντάρισμα σε τιμές εκτός αγοράς κάποιων παιχτών που κατά τα άλλα παίζουν fair, να τους λιμιτάρουν με την μία, ή να κάνουν κάτι ανάλογο σε κερδοφόρους παίχτες με πολύ μεγάλο τζίρο που παίζουν σε γενικές γραμμές το μεγαλύτερο ποσοστό των στοιχημάτων τους σε value τιμές, στερώντας έτσι από την εταιρία την ρευστότητα που αυτοί οι παίχτες προσφέρουν στις αγορές που παίζουν και το πιθανό ίσως κέρδος από πολλούς από αυτούς στο μέλλον. Πράξεις που μπορούν επίσης να οδηγήσουν και σε πλήγμα της υστεροφημίας της εταιρίας αφού όλα αυτά οι παίχτες δεν τα βλέπουν με καλό μάτι και σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται χαμός από αρνητικά σχόλια στα διάφορα στοιχηματικά forums! Όπως μπορεί να καταλάβει κάποιος, υπάρχει μια δυναμική ισορροπία μεταξύ των παιχτών (1), των υπαλλήλων της (2) και των μανατζαρέων της εκάστοτε στοιχηματικής εταιρίας (3)!

Αιτία λιμιταρίσματος οι κερδοφόροι λογαριασμοί πάνω από τα όρια που θέτει κάθε φορά ανάλογα με την πολιτική του το risk management department των στοιχηματικών εταιριών. Δυστυχώς η κερδοφορία του λογαριασμού ενός παίχτη πάνω από ένα όριο - δεν τους ενδιαφέρει αν όλα δείχνουν ότι είσαι απλά τυχερός - είναι αίτιο που πολύ πιθανών μπορεί να οδηγήσει στο λιμιτάρισμα του λογαριασμού του! Ειδικά αν το θετικό profit του λογαριασμού συνδέεται και με ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό κέρδους επί του τζίρου, η μοίρα του συγκεκριμένου account είναι μάλλον προδιαγεγραμμένη. (Για παράδειγμα κατά μ.ο. για νέους λογαριασμούς το λίμιτ μπορεί να έρθει και πολύ πιο νωρίς από ότι μπορεί να φανταστεί κανείς αφού σύμφωνα με την νέα πολιτική τους οι στοιχηματικές εταιρίες δείχνουν ελάχιστη ανοχή σε νέους λογαριασμούς. Συγκεκριμένα η Bet365 μπορεί να σε λιμιταρει κάπου στα 12.000 € καθαρού κέρδους, ο στοιχιμαν κάπου στις 7.000 €, η winlinebet κάπου στα 2.500 €, η Jetbull κάπου στα 1.500 €, με μια πληθώρα εταιριών να σε λιμιταρουν ακόμη και αρκετά κάτω από τα 1000 €. Οκ, κάποιες φορές μπορούν να σε λιμιτάρουν ακόμη και αν έχεις χάσει τα στοιχήματα σου – τους φτάνει που βλέπουν ότι ποντάρεις “επικίνδυνα” για παράδειγμα value-early bets σε singles με max bets). Eδώ να πω επίσης ότι σε γενικές γραμμές το risk management department ενεργεί αυτόνομα, και με δικά του κριτήρια, αρκετά διαφορετικά από αυτά των traders, εξετάζει τα διάφορα πονταρίσματα και λογαριασμούς. Γιατί γίνεται αυτό; Και για προστασία… καμιά φορά τα κάστρα πέφτουν και από μέσα. Ένα Tip: Σε θεωρητικό επίπεδο για να μην συμβεί σε κάποιον λιμιτάρισμα του κερδοφόρου λογαριασμού του, ο παίχτης θα πρέπει να χάσει σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα τουλάχιστον αρκετά μεγάλο μέρος των κερδών του! Οκ, καταλαβαίνω, αυτό δεν είναι σοβαρή λύση, αλλά καθαρός αυτοευνουχισμός, και τελείως χαζά κάτι παρόμοια πράγματα που γράφονται στο διαδίκτυο, ότι δηλαδή καλό είναι κάθε τόσο να χάνεις κάποια στοίχημα για να βγάλεις το λογαριασμό σου από το “μικροσκόπιο”. Πάντως κάτι μπορεί να κάνει κάποιος πάνω σε αυτό το πρόβλημα, και εξηγούμε… Μία από τις στοιχηματικές μου δραστηριότητες ήταν και η αποκόμιση από μέρους μου σίγουρου κέρδους pregame σε early bets που περίμενα μεγάλο odds drop και κάνοντας μετά trading τον αγώνα πριν την έναρξη του. Όποιος ασχολείται με κάτι τέτοιο θα γνωρίζει ότι σε γενικές γραμμές εκεί που παίζεις τo valuebet σε βάθους χρόνου κερδίζεις ενώ εκεί που καλύπτεις συνήθως χάνεις... έτσι είναι τα μαθηματικά, τι να κάνουμε τώρα. Έτσι όπως είναι στημένη όλη η παγκόσμια βιομηχανία στο αθλητικό στοίχημα συνήθως το πρώτο μέρος του trading γίνεται σε κάποιον softbook ενώ η κάλυψη γίνεται συνήθως σε κάποιον sharp “ασιάτη” book ή ανταλλακτήριο. Όποιος κάνει κάτι τέτοιο μπορεί λοιπόν να καταλάβει πόσο χρήσιμο είναι να έχει αλιμιτάριστους λογαριασμούς σε καλούς soft-euro-bookies. Αυτό και ως απάντηση όλων εκείνων που λένε με στόμφο εγώ παίζω μόνο “Ασία” και pinny... αφού όλων των ειδών οι bookmakers χρειάζονται. Ένας τρόπος λοιπόν για να προστατεύσει κάποιος τον λογαριασμό του από λιμιτάρισμα λόγω μεγάλης κερδοφορίας είναι να προσπαθεί σε αυτόν τον λογαριασμό να κάνει την δυσμενή πλευρά του trading, δηλαδή την "κάλυψη", όπου είναι και μεγαλύτερες οι πιθανότητες να χαθεί το στοίχημα του! Δύσκολο να το κάνεις αυτό με "ασιάτη" book, πιο εύκολα μεταξύ δύο softbookies. Έτσι προσωπικά έχω πετύχει να έχω αλιμιτάριστους λογαριασμούς με σχεδόν vip status και στην Bet365 αλλά και αλλού. Συνοψίζοντας λοιπόν στα παραπάνω… προσπαθούμε τα χαμένα στοιχήματα μας να είναι στους eurobookies (Bet365 κ.ο.κ.) σε σχέση με τα ανταλλακτήρια και την Ασία (Betfair, Sbobet κ.ο.κ.) και εξήγησα πως μπορεί να επιχειρήσει να κάνει κάποιος κάτι τέτοιο.

Υπάρχει μια αρκετά μεγάλη γκάμα αθέμιτων ενεργειών από την πλευρά των παιχτών που θα μπορούσαν να μπουν σε μια λίστα που να κάνει λόγο για όλα αυτά που δίνουν το έναυσμα σε έναν trader ή σε έναν risk manager να ασχοληθεί με ένα ποντάρισμα και ένα λογαριασμό κατ’ επέκταση. Οι δύο αθέμιτες δραστηριότητες παιχτών όμως που θα σημάνουν τον μεγαλύτερο “συναγερμό” ανάμεσα τους είναι το Αrbitrage και το Bonus Abuse (με τις διάφορες μορφές και παραλλαγές του). Προσωπικά και εγώ στο παρελθόν έχω λιμιταριστεί και για τους δύο παραπάνω λόγους αλλά και για αρκετούς άλλους! Τώρα μετά από αρκετά χρόνια ξέροντας και κάποια πράγματα περισσότερα για το πώς λειτουργεί η όλη βιομηχανία μπορώ να κατανοήσω και ακόμη να δικαιολογήσω πολλές φορές την αντίδραση τους, τουλάχιστον απέναντι στους arbers και τους bonus abusers. Με τον υποτιμητικό όρο “αρουραίους” οι traders και οι risk managers των στοιχηματικών αυτών εταιριών αποκαλούν όλους αυτούς τους παίχτες που κάνουν κάτι τέτοιο και η αντίδραση τους απέναντι τους είναι αμείλικτη… υπάρχουν και αυτά τα bonus στο μηνιάτικο στα οποία έχω αναφερθεί παραπάνω…

Πριν αρχίσω να μιλώ όμως για τους arbers και τους bonus abusers και σιγά σιγά και για τις άλλες αιτίες λιμιταρίσματος ενός λογαριασμού, θα ήθελα πρώτα να αναφερθώ με δύο λόγια στις “συνθήκες” που επικρατούν μέσα στο trading room…

Δύο πολύ δυνατά “εργαλεία” για το προσωπικό του trading room είναι τα όλο και πιο βελτιωμένα πρωτόκολλα εσωτερικών κανονισμών (1) και το ticker του trading room (2). Όσο αφορά την πρώτη περίπτωση καλό είναι να καταλάβει ο καθένας ότι οι traders και οι risk managers δεν ενεργούν ανεξέλεκτα αλλά ότι η κάθε ενέργεια τους ρυθμίζεται από ένα αρκετά μεγάλο αριθμό πρωτοκόλλων! Με λίγα λόγια για να πράξουν κάτι θα πρέπει πρώτα να έχει συμβεί κάτι, αντιδρούν σε ερεθίσματα, δεν δρουν! Για αρκετούς λόγους γίνεται κάτι τέτοιο… κάποιοι από αυτούς θα μπορούσε για παράδειγμα να είναι… (ι) Για να σιγουρευτούν οι “heads” της εταιρίας ότι οι υπάλληλοι τους μέσα στο trading room κάνουν σωστά τη δουλειά τους και δεν αποσκοπούν με τις ενέργειες τους αποκλειστικά και μόνο στην εξαργύρωση του μπόνους τους. H διατήρηση αυτής της “δυναμικής ισορροπίας” για την οποία σας έχω ήδη μιλήσει… (ιι) Για να προστατεύεται η εταιρία από “εσωτερικές” επιθέσεις, αρκετά συχνές στο παρελθόν… (ιιι) αλλά κυρίως για να δίνονται κατευθύνσεις στο προσωπικό μέσα στο trading room για το πώς θα πρέπει να συμπεριφερθεί στο κάθε υποθετικό σενάριο που θα μπορούσε να συναντήσει κατά τη διάρκεια της βάρδιας του έτσι ώστε ότι και να τους τύχει να μπορεί άμεσα με αυτόματες διαδικασίες να αντιμετωπιστεί, μην αφήνοντας το ξεκρέμαστο σε ότι και να τύχει, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει ίσως σε ολέθριους αυτοσχεδιασμούς από την πλευρά τους. Ο σκοπός της παρουσίας του trader για παράδειγμα, ειδικά στους softbookies, σε αντίθεση με ότι πιστεύουν πολλοί, και φυσικό να γίνεται κάτι τέτοιο με όλες αυτές τις ανακρίβειες που μπορεί να διαβάσει καθημερινά κάποιος στο διαδίκτυο, σε γενικές γραμμές δεν είναι για να τζογάρει απέναντι στους παίχτες, δεν είναι για να πάρει θέση σε μια αγορά, δεν είναι για να μπλοφάρει…. αλλά για να κοιτά αν όλα πηγαίνουν καλά και όταν αυτό δεν συμβαίνει να το διορθώνει άμεσα ή να ενημερώνει άμεσα τον supervisor προϊστάμενο βάρδιας, αλλά για να “προστατεύει” την γκανιότα από τα πονταρίσματα των παιχτών (που παίζουν fair ή όχι) είτε σε deadball είτε σε live καταστάσεις, έτσι ώστε να πληρώνεται αυτή στο τέλος με το κλείσιμο της αγοράς επί του συνόλου των αγορών ενός συγκεκριμένου αγώνα που έχει προσφερθεί προς στοιχηματισμό. Και όλα αυτά ρυθμίζονται από πρωτόκολλα εσωτερικών κανονισμών. Τα γράφω όλα αυτά για να καταλάβετε ότι έχετε απέναντι σας έναν εργαζόμενο άνθρωπο που απλά προσπαθεί να κάνει τη δουλεία του ακολουθώντας μια σειρά από κανονισμούς που του έχουν επιβάλει να ακολουθήσει… δεν είναι γεννημένος εχθρός σας… αρκετές φορές άλλωστε και πρώην επαγγελματίας παίκτης… απλά είναι εκεί για να τηρούνται αυτοί οι κανόνες και να αποφεύγονται οι αθέμιτες ενέργειες εις βάρος της εταιρίας στην οποία εργάζεται. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τα άτομα που εργάζονται στο risk/antifraud department. Λίγα λόγια για το ticker του trading room τώρα, για να αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε κάποια πράγματα καλύτερα και στην πραγματική τους διάσταση…. Αυτό το πολύτιμο εργαλείο κάθε trading room δεν είναι τίποτα άλλο από εκείνη την οθόνη όπου από πάνω της περνούν σε real time όλα τα πονταρίσματα και που μέσω της παρακολούθησης της οι traders και οι risk managers μπορούν να παρέμβουν όταν δουν ότι έχουν δεχτεί πονταρίσματα που υποδηλώνουν συμπεριφορές παιχτών οι οποίες άμεσα ή μακροχρόνια θα μπορούσαν να αποβούν ζημιογόνες για την εταιρία τους. Κάθε σοβαρή στοιχηματική εταιρία έχει μέσα στο trading room μια risk team ή τουλάχιστον ένα risk manager επιφορτισμένο να εξετάζει όλες τις αναφορές (σημειώσεις που έχουν αφήσει οι traders σε συγκεκριμένα πονταρίσματα παιχτών), να ομαδοποιεί αυτές τις περιπτώσεις, κατηγοριοποιώντας τους παίχτες (το λεγόμενο marking-up… κάτι που γίνεται “ετικετάροντας” τους λογαριασμούς αυτών των παιχτών με διαφορετικά χρώματα ανάλογα στην αθέμιτη ενέργεια στην οποία υπέπεσαν… για παράδειγμα άλλο χρώμα για τους arbers, άλλο χρώμα για τους late bettors, άλλο για τους value bettors κ.ο.κ.), να παρακολουθεί το ticker και τη ροή των πονταρισμάτων σε real time. Γενικά να ξέρετε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων οι traders είναι αυτοί που λιμιτάρουν τους λογαριασμούς αφού είναι και οι πρώτοι που έρχονται σε επαφή με την αθέμιτη συμπεριφορά κάποιου παίχτη, αυτοί είναι που πρώτοι θα υποσημειώσουν τα “ύποπτα” πονταρίσματα ώστε να εξετάσουν πιο μετά καλύτερα τον συγκεκριμένο λογαριασμό και να τον στείλουν στο risk για μια πιο ενδελεχή διερεύνηση, αυτοί στην τελική είναι πρώτοι που θα βρεθούν μπροστά στα επαναλαμβανόμενα “fouls” – πάντα έτσι όπως τα εννοούν στα πρωτόκολλα τους - από την πλευρά των παιχτών και εφαρμόζοντας αυτά τα πρωτόκολλο θα πρέπει να λιμιτάρουν τον λογαριασμό. Και σε όλα αυτά το ticker είναι ένα δυνατό εργαλείο στα χέρια των traders και των risk managers αφού μετά την κατηγοριοποίηση ενός παίχτη, μετά το πρώτο του αρχικό foul (ναι καλά καταλάβατε, από το πρώτο μικρό "λάθος" σας καταγράφεστε και αμέσως μετά κατηγοριοποιήστε), σε κάθε ποντάρισμα αυτών των παιχτών, καθώς θα περνά το ποντάρισμα σε real time στην οθόνη, αυτό θα είναι “χρωματισμένο” αναλόγως με την κατηγορία στην οποία αρχικά έχει τοποθετηθεί ο παίχτης. Είναι στην ευκαίρια μετά του risk manager (σε πιο μικρές εταιρίες, λόγω του μειωμένου αριθμού του προσωπικού μέσα στο trading room, κάποια πράγματα της δουλείας του μπορεί να τα κάνει, και τα κάνει, και ο ίδιος ο trader) να “κλικάρει” πάνω στο συγκεκριμένο ποντάρισμα και να ελέγξει τον συγκεκριμένο λογαριασμό, και αν συναντήσει κάτι που τιμωρείται από τα πρωτόκολλα να πράξει αναλόγως. Εδώ δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι ο risk manager έχοντας για παράδειγμα εξακριβώσει ότι έχει να κάνει πια οριστικά και αμετάκλητα με έναν late bettor μπορεί εκείνη τη στιγμή να “ετικετάρει” ως ενδυνάμει late bettors όλους εκείνους του λογαρισμούς που έχουν παίξει το ίδιο στοίχημα! Το ίδιο ισχύει φυσικά και μπορεί να κάνει με οποιαδήποτε άλλη κατηγορία “παραβατών”, όπως πάντα έτσι τους εννοούν τα πρωτόκολλα τους. Κάτι που πολλές φορές κάνει όλους εκείνους τους επαγγελματίες “sharp” παίχτες που έχουν παίξει την ίδια απόδοση με εσάς, και εν δυνάμει εχθρούς σας, μιας και εξαιτίας αυτών πολλές φορές μπορεί να υποστείτε ένα λιμιτάρισμα του λογαρισμού σας χωρίς να έχετε κάνει και τίποτα το βαρύ και κατά εξακολούθηση… αφού στα δίχτυα μαζί τους μπορεί να πιαστούν κάθε τόσο και “μαριδούλες”… νόμος μάλλον της φύσης και αυτός…

“Eχθροί” νούμερο 1: Αrbers. Έχοντας και εγώ “περάσει” για αρκετό χρονικό διάστημα από το χώρο του arbitrage μπορώ να καταλάβω γιατί το κάνει κάποιος αυτό και αυτήν την "αίσθηση" του risk free profit. Πολλοί από εσάς που έχετε ασχοληθεί με κάτι τέτοιο καταλαβαίνω ότι το είδατε ως έναν τρόπο να μεγαλώσετε το bankroll σας πριν κάνετε τα επόμενα μεγαλύτερα σας βήματα στο χώρο του στοιχήματος σε εποχές μάλιστα που ως νέοι παίχτες δεν είχατε τις απαραίτητες γνώσεις, υπομονή και “εκπαίδευση” για να μπείτε πιο βαθιά στον κόσμο του valuebetting. Πολλοί όμως από εσάς μετά από πολύ καιρό ακόμη δεν έχετε κάνει αυτό το παραπάνω βήμα. Παραμένετε στο χώρο του arbitrage, ρισκάρετε τα κεφάλαια σας σε μια δραστηριότητα που όταν πάνε όλα καλά, σας προσφέρει σίγουρο, αλλά αναλογικά με το ρίσκο που παίρνετε πολύ μικρό κέρδος κάθε φορά. Με το μεγαλύτερο τίμημα όλων όταν πια με το καλό θα έχετε αποκτήσει την όλη απαραίτητη εμπειρία και τεχνογνωσία στο χώρο του στοιχήματος και θα θελήσετε να κάνετε το επόμενο βήμα, να μην μπορέσετε να το κάνετε ποτέ σας αυτό με τον σωστό τρόπο αφού θα έχετε “κάψει” εκτός από πολλούς λογαριασμούς σας πια και το ίδιο το προφίλ σας, με το όνομα σας να είναι φακελωμένο και ανεπιθύμητο σχεδόν παντού. Έχω ήδη εξηγήσει τι τεράστιο πρόβλημα δημιουργούν οι arbers στους softbookies, με πρώτο από όλα την “διάλυση” της γκανιότας. Πληρωμή της γκανιότας για τον book σημαίνει επιβίωση! Πια έχει να κάνει με κάτι που του απειλεί την ίδια του την ύπαρξη. Η μεμονωμένη σας ενέργεια όχι, αλλά όλες οι ενέργειες μαζί και όλων των άλλων “συναδέλφων” σας, ναι και πολύ μάλιστα. Γι’ αυτό και τα πρωτόκολλα εσωτερικών κανονισμών κάνουν λόγο για αμείλικτη στάση απέναντι στους arbers. Σκεφτείτε μόνο το παρακάτω… εκείνη την στιγμή που μόλις το δυνατό ποντάρισμα σας (αφού λόγου του μικρού ποσοστού κέρδους αυτό πρέπει να είναι και αρκετά μεγάλο για να αξίζει λίγο και ο κόπος σας) πάνω στο ticker του trading room “χτυπήσει” ότι βρίσκεται σε arb zone, με τον trader να βλέπει να του καταστρέφετε εσείς και άλλα παρόμοια πονταρίσματα σαν το δικά σας - αφού πια όλο και περισσότεροι χρησιμοποιούν τα γνωστά σε όλους alert services για την ανεύρεση των arbs - την γκανιότα στον συγκεκριμένο αγώνα, να προσπαθεί να την “σώσει” με όλες τις ενέργειες που κάνουν οι traders στις ανάλογες περιπτώσεις και να διώξει αν γίνεται και την υποχρέωση που του δημιουργήθηκε για την συγκεκριμένη αγορά ενώ τυχαίνει να μην υπάρχει μεγάλη ρευστότητα σε “Ασία” ή ανταλλακτήριο ή σε κάποιους άλλους μεγάλους softbookies όπου και σε αυτούς διώχνουν την υποχρέωση τους καμιά φορά, το πρόβλημα που του δημιουργείτε στη δουλειά του. Φανταστείτε αυτό να γίνετε συνέχεια σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Πέστε μου τώρα ειλικρινά… εσείς τι θα κάνατε στον τύπο που έχετε απέναντι σας και σας ποντάρει με αυτόν τον τρόπο; Δεν παίρνω το μέρος κανενός… αν δεν είναι αντικειμενικός κάποιος και δεν κρατά ίσες αποστάσεις από όλους δεν θα μπορέσει να γράψει ποτέ του κάποιο άρθρο που να προσπαθεί σε αυτό να αναλύσει ένα φαινόμενο αλλά μανιφέστο πολιτικού κόμματος. Απλά με τα παραπάνω ήθελα να σας δείξω ότι απέναντι σας έχετε έναν επαγγελματία στο χώρο που απλά προσπαθεί να κάνει καλά τη δουλειά του, έναν άνθρωπο που μπορεί να εκδηλώσει κάποια στιγμή όλη την γκάμα των συναισθημάτων και αντιδράσεων ενός ανθρώπου που βλέπει ότι κάποιοι πάνε να του χαλάσουν την ησυχία και να τον βάλουν και σε επαγγελματικούς ίσως μπελάδες. Το ξέρω ότι ίσως κάποια από αυτά που γράφω ίσως αρκετοί από εσάς για πρώτη φορά διαβάζετε… αλλά και αυτή είναι και η “δουλειά” μου απέναντι σας… να γκρεμίζω δηλαδή όσο μπορώ τους “αστικούς μύθους” που έχετε αφήσει να δημιουργηθούν μέσα σας γιατί απλά χωρίς να ενεργοποιήσετε κάποιο φίλτρο επιβεβαίωσης αφήσατε να δεχθείτε “αμάσητες” πληροφορίες! Θα γράψω παρακάτω κάποια tips για τους arbers… που μπορεί ίσως χρησιμοποιώντας τα να παρατείνουν για λίγο παραπάνω τον χρόνο ζωής των λογαριασμών τους… αν και θεωρώ πια στις μέρες μας με την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει το “trading room” την όλη μάχη ήδη καταδικασμένη. Επίσης να μην ξεχνά κάποιος ότι σε όλα τα άλλα προβλήματα που δημιουργεί ένας arber σε μια στοιχηματική εταιρία είναι και τα αρκετά μεγάλα έξοδα από πλευρά εταιρίας για την χρήση των e-wallets και γενικότερα των payments providers αφού οι συνεχόμενες καταθέσεις και αναλήψεις μεγάλων ποσών από μέρους του (είναι αναγκασμένος ένας arber να κάνει κάτι τέτοιο) αυξάνουν κατά πολύ αυτά τα έξοδα.  Γιατί σε αντίθεση με ότι λανθασμένα πολλές φορές γράφετε στο διαδίκτυο… ακόμη και η χρήση των e-wallets δεν είναι δωρεάν, δεν έχετε χρεώσεις στις συναλλαγές σας με αυτά με την πλειοψηφία των books, απλά και μόνο γιατί οι στοιχηματικές εταιρίες “απορροφούν” αυτά τα έξοδα! Τips: Να ποντάρετε πάντα με στρογγυλοποιημένα ποσά (όσο πιο μεγάλες στρογγυλοποιήσεις γίνεται, για παράδειγμα αντί για 47,876 όχι απλά 48 αλλά πολύ καλύτερα 50). Καταλαβαίνω ότι αυτό για κάποιον arber που χρησιμοποιεί έναν arbitrage calculator, ακόμη και για έναν trader στο ανταλλακτήριο που χρησιμοποιεί ένα back-lay calculator, ότι είναι πολύ δύσκολο να το κάνει, αλλά τουλάχιστον έτσι θα επιβαρύνετε κάπως λιγότερο τη θέση σας. Πάντως για να διορθώσω ανακρίβειες που πάλι διαβάζει κανείς στο διαδίκτυο (είναι τόσες πολλές που αναγκάζομαι όπως βλέπετε να το κάνω αυτό πολύ συχνά) ότι και να κάνει κάποιος που έχει ποντάρει σε arb zone, είτε δηλαδή στρογγυλοποιήσει τα πονταρίσματα του είτε όχι, δεν τίθεται πια θέμα, το ποντάρισμα του εντοπίζεται αμέσως, αφού αμέσως ειδοποιείται το “trading room” ότι μόλις δέχτηκε ποντάρισμα σε arb zone και μάλιστα μεταξύ και ποιών εταιριών! Απλά ίσως με τις στρογγυλοποιήσεις να ασχοληθούν λιγότερο μαζί σας εκείνη την μέρα, αλλά σίγουρα θα μπει και σε εσάς πολύ πιθανώς μια υποσημείωση στο λογαριασμό σας για περαιτέρω έλεγχο του στο άμεσο μέλλον! (1) Mια κάποια λύση για τους arbers, ώστε να περάσουν έστω για κάποιο καιρό απαρατήρητοι, ήταν τα “multisurebets”, δηλαδή δυάδες, τριάδες ή ακόμη και παρολί που περιέχουν μέσα τους και surebets, αλλά σίγουρα πέρα από την ιδιαίτερη εξειδίκευση που χρειάζεται για κάτι τέτοιο, πια περιλαμβάνεται στα πρωτόκολλα εσωτερικών κανονισμώ για το πως θα αντιδράσει το "trading room" απέναντι και σε αυτόν τον τύπο των πονταρισμάτων, και δυστυχώς πια δεν περνούν απαρατήρητα από τους traders, αφού κανονικά και για αυτά χτυπά “συναγερμός” καθώς το ποντάρισμα περνά σε real time μπροστά από το ticker του trading room, και μάλιστα με πλήρη αναφορά πόσων αγώνων από το παρολί βρίσκονται σε arb zone και μεταξύ ποιών εταιριών! Με όλα τα επακόλουθα. Σας το έχω γράψει επανειλημμένως… πια υπάρχει μεγάλη τεχνογνωσία μέσα στο “trading room”. Αλήθεια, μετά από όλα αυτά που σας γράφω, και ίσως λίγο πιο διαφορετικά πράγματα σε σχέση με τις τόσες ανακρίβειες που ίσως έχετε διαβάσει έως τώρα στο διαδίκτυο, έχετε ακόμη τα κουράγια να ασχοληθείτε με το arbitrage; Όπως και να έχει όμως, αν υπήρχε μια πιθανότητα να “ξεφύγετε”, αυτό θα γινόταν πιο εύκολα με multisurebets, και επαναλαμβάνω, απλώς να μην ασχοληθούν πολύ μαζί σας εκείνη τη στιγμή και όχι να μην καταλάβουν ότι υπάρχουν surebets στο ποντάρισμα σας, αυτά πια ξεχάστε τα. Για αυτό άλλωστε κάθισα και σας έδειξα λίγο μια εικόνα από το trading room, ώστε να έχετε και εσείς μια σωστή πια αντίληψη των πραγμάτων που ισχύουν και που αρκετά δεν είναι έτσι όπως κατά καιρούς γράφονται εδώ και εκεί στο διαδίκτυο, γιατί δυστυχώς φίλοι μου, η τεχνολογία μας έχει ξεπεράσει, και αν όχι ακόμη, σε λίγο σίγουρα. (2) Ανοίξτε όλους τους στοιχηματικούς σας λογαριασμούς στις διάφορες εταιρίες ταυτόχρονα. Το ξέρω, χρειάζεται αρκετά μεγάλο κεφάλαιο, αλλά αξίζει τον κόπο. Και παραβλέπω το γεγονός ότι έτσι θα μπορέσετε παίζοντας τα μπόνους καλωσορίσματος ταυτόχρονα στους διάφορους νέους λογαριασμούς σας με “στοιχήματα καλύψεως” πως ότι και να γίνει εσείς θα έχετε κάποιο σίγουρο κέρδος (προσοχή δεν μιλώ εδώ για bonus abuse με την κανονική μορφή, δηλαδή all-in πονταρίσματα και άλλα τέτοια πράγματα…). Αξίζει τον κόπο γιατί ήδη με την εμφάνιση της iovation στον κόσμο του στοιχήματος (εξηγώ παρακάτω λίγα πράγματα για αυτήν) και πολύ πιθανώς σύντομα και άλλων παρόμοιων εταιριών, αν και προς το παρόν γίνεται σε περιορισμένο βαθμό, και μεταξύ κυρίως white label εταιριών, στο προσεχές μέλλον, η πλειοψηφία των books θα μοιράζεται κοινή βάση δεδομένων παιχτών μέσω τέτοιων εταιριών που θα τους πληροφορούν με το που θα ανοίγει ένας πελάτης έναν νέο λογαριασμό αν αυτός έχει εμπλακεί κατά το παρελθόν στο διαδικτυακό στοίχημα σε υποθέσεις για παράδειγμα arbitrage betting, στοιχηματικής απάτης και συμπαιγνίας, bonus abuse… σίγουρα θα βρουν και νόμιμες φόρμουλες και θα το κάνουν. Έτσι σε μια τέτοια περίπτωση ανοίγοντας ταυτόχρονα τους λογαριασμούς σας, δεν θα έχετε το πρόβλημα ότι μόλις ενημερωθεί η όποια τυχόν βάση δεδομένων για την εμπλοκή σας σε μια από τις παραπάνω ή άλλες παρόμοιες περιπτώσεις αθέμιτου παιχνιδιού, να σας λιμιτάρουν με το άνοιγμα του λογαριασμού… κάτι που κάνουν ήδη κυρίως οι white label εταιρίες (κάπου στο άρθρο αναφέρω και ένα παράδειγμα) αλλά και όχι μόνο. (3)

(συνεχίζεται...)